Odwiedziło nas
Liczniki na stonę
Stan od dnia
05.09.2012r.

A+ | A-








Wspierają
Muzeum w Łęczycy
w 2015 r.:













Zajęliśmy II miejsce !!!




Europejskie Dni Dziedzictwa 2012
Wycieczka „Szlakiem codzienności”

„Tajemnice codzienności” to hasło pod którym obchodzone są w tym roku w Polsce Europejskie Dni Dziedzictwa. Muzeum w Łęczycy, jak co roku, włączyło się w tę ogólnoeuropejską akcję, organizując w dniu 22 września wycieczkę zabytkoznawczą „szlakiem codzienności”, której motywem przewodnim było życie codzienne ludzi związanych z przemysłem włókienniczym w regionie łódzkim w XIX i XX wieku.

Pierwszy punkt wyprawy stanowiła Izba Historii Miasta Ozorkowa, nowootwarta placówka kulturalna, znajdująca się w budynku, który wiele lat temu należał do zespołu dworskiego rodziny Schlosserów. Uczestnicy wycieczki mieli możliwość obejrzenia wystawy dokumentującej 90 lat istnienia ozorkowskiej linii tramwajowej. Zaprezentowane zdjęcia, muzealia i inne przedmioty doskonale ukazały rozwój linii z Łodzi do Ozorkowa oraz tabor na niej kursujący. Poznali także historię ludzi, którzy dawniej żyli i pracowali w Ozorkowie, mieście wielokulturowym i wielowyznaniowym.

Kolejnym punktem wyprawy było Muzeum Miasta Zgierza oraz „Miasto tkaczy”. W muzeum, mającym swoją siedzibę w najokazalszym z tzw. domów tkaczy wybudowanym w 1828 roku i pełniącym wówczas funkcję produkcyjną, handlową i mieszkalną, uczestnicy obejrzeli wystawę „Kruszówka”. Zaprezentowane na niej zostało wnętrze mieszczańskie z przełomu XIX i XX wieku. Zgromadzone na wystawie meble, sprzęty oraz wyposażenie należały niegdyś do zgierskiej rodziny Krusche, a obecnie stanowią unikalną w skali kraju rekonstrukcję wnętrza mieszczańskiego. Z muzeum wszyscy udali się na spacer ulicami zrewitalizowanego „miasta tkaczy”, najbardziej wartościowej zabudowy Zgierza. „Miasto tkaczy” mieści się w utworzonym w 2003 roku Parku Kulturowym, który chroni unikatowy w skali Europy zespół architektury w stylu biedermeier. W „mieście tkaczy” uczestnicy wycieczki zwiedzili m.in. Centrum Konserwacji Drewna, które stanowi zaplecze naprawcze i naukowe dla zgierskiej architektury drewnianej i wyposażenia wnętrz.

Ze Zgierza wycieczka przeniosła się do Łodzi, którą w 1820 r. decyzją władz rządowych włączono do grona osad przemysłowych i przeznaczono jej rolę ośrodka tkackiego i sukienniczego. W stolicy województwa łódzkiego uczestnicy zwiedzili Centralne Muzeum Włókiennictwa, tzw. Białą Fabrykę, wzniesioną w I połowie XIX wieku przez przemysłowca Ludwika Geyera. W muzeum uczestnicy obejrzeli wystawy stałe:
- Z modą przez XX wiek, na której zaprezentowano przeszło 230 damskich i męskich strojów i akcesoriów począwszy od roku 1900 a skończywszy na czasach współczesnych,
- Dawne zakłady Ludwika Geyera, na której przypomniano historię najstarszej i najdłużej działającej w Łodzi fabryki wyrobów bawełnianych.
- Narzędzia i maszyny włókiennicze w zbiorach CMW. Na wystawie zaprezentowane zostały narzędzia i maszyny włókiennicze zgrupowane w czterech działach wyodrębnionych z technologicznego punktu widzenia: przędzalnictwo, tkactwo, dziewiarstwo i wykończalnictwo.

Następnie wszyscy udali się do Skansenu Łódzkiej Architektury Drewnianej będącego częścią Centralnego Muzeum Włókiennictwa. W skansenie znajduje się 8 obiektów typowych dla zabudowy Łodzi z przełomu XIX/XX w. i początków XX w. Obiekty dobrane zostały tak, aby jak najlepiej i najpełniej reprezentowały dawną architekturę miasta. Znalazły się wśród nich: kościół, willa letniskowa, piętrowy dom dla rodzin robotniczych, przystanek tramwajowy oraz 4 domy rzemieślników. Uczestnicy mieli możliwość obejrzenia wnętrz dwóch domów oraz wnętrza wzniesionego w latach 1846 – 1848 kościoła według pochodzącego z 1811 r. projektu Sylwestra Szpilowskiego.

Ostatnim punktem na mapie wyprawy „szlakiem codzienności” było Muzeum Fabryki, mieszczące się w dawnych zakładach włókienniczych Izraela Poznańskiego, powstałych w drugiej połowie XIX wieku. W Muzeum uczestnicy poznali dzieje przemysłowej fortuny Poznańskich i rozwoju zakładów, technikę produkcji tkanin bawełnianych i codzienną pracę dawnych robotników. Mogli także zobaczyć jak pracują zabytkowe krosna.

Mamy nadzieję, że poznając walory dawnej miejskiej architektury drewnianej, przedmioty codziennego użytku i narzędzia pracy robotników XIX-wiecznych fabryk i manufaktur, zachęciliśmy wszystkich uczestników do zwrócenia uwagi na ich własne otoczenie i poszukiwanie tego co w minionej i mijającej codzienności może być cenne pod względem materialnym i duchowym.






































Muzeum w Łęczycy, ul. Zamkowa 1, 99-100 Łęczyca,
Biuro: tel/fax 24 721-89-97, Zamek-obsługa turystyczna: tel. 24 721-24-49, www.muzeumleczyca.pl, e-mail:info@muzeumleczyca.pl


Informujemy, iż na stronie muzeumleczyca.pl są wykorzystywane pliki cookies. Stosujemy je w celach zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z naszego serwisu. Jeśli nie wyrażasz zgody - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Dowiedz się jak to zrobić i przeczytaj naszą Politykę Cookies.