Odwiedziło nas
Liczniki na stonę
Stan od dnia
05.09.2012r.

A+ | A-








Wspierają
Muzeum w Łęczycy
w 2015 r.:













Zajęliśmy II miejsce !!!




WIKTORYN GRĄBCZEWSKI

Kolekcjoner, autor książek i licznych wystaw w kraju i zagranicą poświęconych postaciom demonicznym w polskiej kulturze ludowej. Urodzony w Łęczycy w roku 1929, pozostał wierny legendom miasta swojej młodości. Jest właścicielem prywatnego Muzeum Polskiego Diabła zwanego żartobliwie „Przedpieklem”, w którym gromadzi wszelkie artefakty dotyczące tej tematyki w tym również ekslibrisy. W roku 2009 podarował Muzeum w Łęczycy tą część swojej kolekcji, (742 jednostki: grafik, projektów rysunkowych, odcisków pieczętnych i druków okolicznościowych). Wśród ofiarowanych eksponatów znalazły się 52 grafiki autorstwa Juliusza Szczęsnego Batury. W roku 2013 artysta uzupełnił zbiory łęczyckiego muzeum o 40 grafik tematycznie nawiązujących do kolekcji ekslibrisów Wiktoryna Grąbczewskiego.


JULIUSZ SZCZĘSNY BATURA

Artysta grafik, ilustrator książek. Autor ponad 1200 ekslibrisów. ceniony przez kolekcjonerów i znawców sztuki ekslibrisu. Zdobywca wielu nagród w krajowych i międzynarodowych konkursach grafiki artystycznej. Urodził się w roku 1953 w Augustowie i jest związany z tym miastem zawodowo, rodzinnie i emocjonalnie. Jest znanym i cenionym propagatorem suwalskich legend. Wykorzystywane w jego pracach graficznych fantastyczne motywy są efektem erudycji i szerokiej znajomości literatury. Autor korzysta z tego kulturowego arsenału w sposób kreatywny. Swobodnie dobiera i łączy motywy z wielu źródeł, układając je w nowe konfiguracje i ukazuje w odmiennych kontekstach. Ekslibris natomiast jest dla niego ważną formą lapidarnej wypowiedzi, czasami okraszonej żartobliwą charakterystyką właściciela książkowego znaku. Juliusz Szczęsny Batura robi to zawsze z ogromnym taktem i poczuciem estetycznego piękna. Z tego też względu prezentowany na wystawie świat jego niezwykłych postaci budzi przede wszystkim nasz uśmiech, a nie przejmuje dreszczem grozy.



EKSLIBRIS to znak graficzny świadczący o przynależności książki do jej właściciela. Wyraz ten pochodzi od łacińskich słów ex libris, co znaczy z książek, a w domyśle: z książek będących czyjąś własnością. Ekslibrisy były drukowane na niewielkich arkuszach papieru i przyklejane do wewnętrznej strony okładki. Umieszczano na nich nazwisko lub inicjały posiadacza woluminu, a w przeszłości nierzadko herb rodowy podkreślający jego wysoki status społeczny. Wraz z rozwojem techniki drukarskiej księgozbiory przestały być wyłączną własnością przedstawicieli uprzywilejowanej warstwy społecznej. Pozostała jednak tradycja znakowania książek przez ich właścicieli. Nowe kręgi bibliofilskie pragnęły podkreślić swoje indywidualne cechy w nie mniejszym stopniu niż ich arystokratyczni poprzednicy.

W miejscu dawnych znaków herbowych zaczęto prezentować atrybuty wykonywanego zawodu czy ulubionych zainteresowań. Ekslibris mógł również świadczyć o estetycznych upodobaniach, światopoglądzie, a nawet o poczuciu humoru i kondycji psychofizycznej jego właściciela. Mógł zatem być również specyficzną sztuką portretowania. To niezwykle szerokie pole artystycznej wypowiedzi rozwinęło ekslibris w niemal odrębną gałąź sztuki. Z kolei, niewielkie rozmiary i technika graficznego powielania czyniła ekslibris atrakcyjnym i relatywnie tanim sposobem wejścia w posiadanie utworu plastycznego o niejednokrotnie wybitnych walorach artystycznych. Stąd już był tylko krok do włączenia ekslibrisu w orbitę zainteresowań kolekcjonerów.









Muzeum w Łęczycy, ul. Zamkowa 1, 99-100 Łęczyca,
Biuro: tel/fax 24 721-89-97, Zamek-obsługa turystyczna: tel. 24 721-24-49, www.muzeumleczyca.pl, e-mail:info@muzeumleczyca.pl


Informujemy, iż na stronie muzeumleczyca.pl są wykorzystywane pliki cookies. Stosujemy je w celach zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z naszego serwisu. Jeśli nie wyrażasz zgody - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Dowiedz się jak to zrobić i przeczytaj naszą Politykę Cookies.